Loops en Logeerpartij

Vrijdag 30 september 2005
In tegenstelling met wat ik eerst van plan was, heb ik besloten geen progesterontest te doen. Vorig jaar heb ik het bij de Universiteit Utrecht gedaan, dit ging gepaard met verschillende onderzoeken, die ik She-Ra niet weer wilde laten ondergaan. Een bloedtest alleen is niet mogelijk bij de UU. Ik heb bij diverse dierenartsen in de omgeving geïnformeerd of zij de progesterontesten doen. Geen enkele dierenarts deed het (meer) om diverse redenen. Eén van deze reden is dat het niet betrouwbaar zou zijn. Ik ben verder gaan informeren en meer fokkers zijn het daarmee eens. Vervolgens heb ik contact opgenomen met Aeltsje (de eigenaresse van Baron (Gino)) en wij hebben afgesproken om de "natuur zijn gang te laten gaan". Vrijdagochtend (11e dag van de loopsheid) zijn Janwillem, She-Ra en ik in de auto gestapt naar Friesland. Daar aangekomen bleek vrij snel dat She-Ra er "nog niet aan toe was". We hebben diverse scenario's besproken en zijn op het aanbod van Aeltsje ingegaan om Gino mee naar huis te nemen. Dit is niet gebruikelijk en ik voel me dan ook zeer vereerd dat wij Gino mee kregen. Gino is hier inmiddels een paar dagen en Sheer is er nog "steeds" niet aan toe, hetgeen ook niet zo verwonderlijk is omdat zij de vorige keer ook pas op dag 17 gedekt werd. De honden gedragen zich allebei prima in huis. Gino is een enorme knuffelbeer en we knuffelen dan ook veel met hem. Wij zijn enorm onder de indruk van het karakter van deze hond en ik weet zeker dat als hij weer terug in Friesland is, wij hem zullen missen. Op dit moment ligt hij heerlijk te ronken op zijn kleed naast mij.

Omdat er maandag 3 oktober nog "niets gebeurd" was met She-Ra en Gino, heb ik in overleg met Aeltsje afgesproken om Gino dinsdag terug te brengen.

Toch progesteron bepalen en........ de dekking

Dinsdagmorgen 4 oktober om 11. 00 uur kwamen She-Ra, Gino en ik aan bij Aeltsje Rinsma, de eigenaresse van Gino. Toen Gino ook op eigen terrein niet "tot de daad wilde overgaan" hebben wij besloten om toch een keer bloed te prikken, om te kijken hoe ver She-Ra zou zijn. De progesteronwaarde kwam tot 4.5 en de dierenarts raadde ons aan om het woensdagavond te "proberen". Dit was een geruststelling voor mij: She-Ra was er dus nog niet aan toe en Gino, als ervaren reu, wist dit en heeft daarom geen poging ondernomen.

Vervolgens zijn She-Ra en ik weer naar Breukelen gereden om de volgende middag weer terug naar Friesland te gaan.

Woensdag 5 oktober: Dit keer stond een heel andere Gino She-Ra op te wachten, na een poosje gespeeld en uitgedaagd te hebben kwam de "langverwachte" dekking tot stand en na een koppeling van 20 minuten was de eerste dekking een feit geworden. She-Ra en ik zijn teruggegaan naar ons hotel en we zijn de volgende avond teruggegaan voor een tweede dekking met een koppeling van eveneens 20 minuten. In de eerste week van december verwacht ik de puppenkinderen van deze twee "kanjers".

's Morgens zijn She-Ra en ik naar Drachten geweest en daar werden wij verschillende keren aangehouden door mensen die die mij vertelden hoe mooi en lief zij She-Ra vonden. Er werd mij weer duidelijk dat wij het enorm met She-Ra getroffen hebben: een ontzettend vriendelijke en rustige hond, waarmee ik overal aan kan komen.

Een leuke bijkomstigheid vind ik dat She-Ra en Gino op de verjaardag van mijn vorige hond, Haika, het voor de eerste keer "gedaan hebben".