De pups zijn alweer zes weken. Over anderhalve week gaan ze naar hun nieuwe gezinnen.  De "match" is inmiddels gemaakt. Ik denk dat ook nu weer elk pupje op de juiste plek terecht komt. Ook de namen zijn bekend. Ik stel graag aan u voor:

habika
haika
hakeem
hector
helena

Uiteraard hebben we weer veel bezoek gekregen: elke dag kwam er wel iemand kijken en voroal knuffelen. Ze spelen inmiddels ook heel veel en het is een genot om te zien hoe ze achter elkaar aan rennen, elkaar in de  staart en poten bijten, het bezoek in de tenen bijten.............. wat hebben onze lieve hummels een plezier.Dit was de "diarreeweek", altijd een minder prettige periode. Gelukkig was het gedrag op een enkel momentje na, goed. De pups hadden er minder last van dan wij, er zijn wat toiletrollen en keukenrollen doorgegaan. 

Met de zindelijkheid gaat het ook behoorlijk, vaak gaan ze al naar het gras om hun behoefte te doen en 's nachts doen ze allemaal hun behoefte in de bijkeuken en niet meer in de ren waar ze slapen :-)).

Het blijft hartverwarmend te zien hoe She-Ra geniet van de pups en hoe ze ze verzorgt...................... het is zo'n kanjer. Ook aandoenlijk hoe Shanti alles toestaat: wat ben ik blij met en trots op mijn dames.

De favoriete plek van de pups is een wipstoeltje wat ik voor onze kleindochter Amber had gekocht. Ze gaan erop liggen en vallen zelfs in slaap..............

Dinsdag zijn we naar de dierenarts gegaan............... in de auto, Shanti mocht mee. Bij de dierenarts werd pup voor pu uit de bench genomen en aan een groot onderzoek blootgesteld. Mijn eigen dierenarts was er niet, haar collega heeft de honneurs waargenomen: ook al zo'n lieve, leuke dierenarts :-). Ze was verrukt over de pups, "ze zagen er zo goed uit, mooie vachtjes, prachtige ogen, mooie schaargebitjes, een hele goede conditie en helemaal gezond". Ook over Shanti was ze lovend: een lieve hond in een hele goede conditie. Zij had dit allemaal wel eens anders gezien............... een groter compliment kun je toch niet krijgen? Ik ben dan ook weer supertrots op het hele spul :-). De inentingen gingen prima, een dametje gaf een piepje, maar peuzelde onderwijl wel meteen de lekkere brokjes op :-). Op de terugweg hebben de liefjes geen kik meer gegeven. Toen ze thuiskwamen, vielen ze als een blok in slaap, om 's avonds bij het bezoek van mijn vriendin weer net zo vrolijk door te gaan...